woensdag 1 september 2010

Dwarsliggers houden de trein op de rails

Deze week merkte ik het weer in een werving- en selectieprocedure voor een manager. Het beeld van de ideale medewerker is er een die niet afwijkt van de norm. En die norm is "meer van het zelfde". Een kopie van de huidige mensen binnen het team. Tja, dan komt er van vernieuwing dus niet veel terecht.

Dat is niet erg in een samenleving waarin weinig verandert, maar in een wereld waarin alles om ons heen continue en razendsnel verandert, heb je mensen nodig die van de gangbare norm durven af te wijken, die met creatieve ideeën komen, die heilige huisjes ter discussie durven te stellen. Wanneer lag u voor het laatst dwars?

Er zijn een paar vermakelijke fabels over dit onderwerp verschenen als managementboek. Ten eerste het boek "Pauw in het land van de pinguins" van Barbara Hateley, ten tweede het boek "Help, onze ijsberg smelt" van John Kotter. Echt een aanrader om deze eens te lezen!

vrijdag 16 april 2010

BNI

Afgelopen week werd ik door vier verschillende bedrijven benaderd voor een HR-opdracht. Had ik dan een advertentie geplaatst? Welnee, het zijn allemaal bedrijven die via via bij me terecht gekomen zijn. Want dat is hoe het voor mij werkt, via mond-op-mond-reclame. Zoals Rob Brown het zegt: "zakendoen is iets persoonlijks. Zelfs bij de grootste opdrachten en projecten gaat het er om dat het klikt tussen twee of meer mensen."

Sinds kort ben ik aangesloten bij BNI. Ondanks mijn scepsis over de Amerikaanse aanpak van deze netwerkorganisatie, blijkt ook hier dat een klik tussen mensen reden is om elkaar iets te gunnen. Natuurlijk wordt er gekeken of iemand de vereiste kwaliteit kan leveren, maar als het klikt heb je een streepje voor.

Hoe kun je er dan voor zorgen dat je gesprekspartner en jij elkaar aardig vinden? Wees positief, maak oogcontact en glimlach, geef een stevige hand, wees oprecht geinteresseerd in de ander, praat over koetjes en kalfjes en vooral: rond het gesprek af als het niet klikt! Als jij je verveelt tijdens het gesprek, kun je wel raden wat de ander er van vindt.

En wat moet je juist niet doen (volgens de BNI pocketgids over netwerken)? Opscheppen, de ander steeds onderbreken, korte termijn denken, speednetwerken en verkopen. Vooral tegen dit laatste heb ik zelf een enorme aversie. Netwerken heeft m.i. niets te maken met verkopen, maar alles met helpen, luisteren en verbinden.

Ik vind het ontzettend leuk om mensen met elkaar in contact te brengen, om als spin in het web te fungeren. De lijfspreuk van BNI is: "Geven loont". En daar ben ik ook echt van overtuigd. Steeds als ik door een potentieel nieuwe opdrachtgever gebeld wordt, is er een spoor naar iemand die ik ooit eens geholpen heb. Hoewel het helpen van de ander voor mij een doel op zich is omdat het me zoveel voldoening geeft, heeft het dus ook een ander effect. Meer omzet!

Benieuwd hoe het er op een BNI-bijeenkomst aan toe gaat? Bel me, en ik introduceer u als gast voor de volgende bijeenkomst.

vrijdag 12 maart 2010

Naief?

Als één van de initiatiefnemers van een netwerk voor ondernemers, vraag ik een aantal bedrijven om toe te treden tot dit netwerk. Het gaat in dit geval om een W&S-bureau, een arbeidsrechtadvocaat, een outplacementbureau en een mediator. Dat zijn immers diensten die in het verlengde liggen van mijn P&O-dienstverlening en naar mijn idee kunnen we elkaar dus versterken. Twee van de vier door mij benaderde bureaus leveren ook P&O-diensten en zijn dus in wezen concurrenten, maar we spreken af dat zij zich niet met deze P&O-diensten zullen profileren binnen dit netwerk.

Na verloop van tijd blijkt dat deze bedrijven zich niet aan de afspraak houden. Mijn vertrouwen in de collega-ondernemers loopt hiermee een behoorlijke deuk op. Wanneer ik dit bespreek met anderen, zijn de reacties heel wisselend. De één vindt het vertrouwen wat ik in deze ondernemers had naief, de ander is net zo perplex als ik: "een man een man, een woord een woord".

Bij een volgend bedrijf dat zich aanmeldt als lid van het netwerk, laat ik de mondeling gemaakte afspraken schriftelijk bevestigen. Hoezeer ik het ook betreur dat dit dus blijkbaar nodig is. Ik ben erg benieuwd hoe u met dit soort zaken omgaat!

maandag 14 december 2009

Samenwerking

Iedereen kent wel het motto 1+1=3. Maar wat als 3 bedrijvenkringen de koppen bij elkaar steken? Dan ontstaat een fantastisch initiatief om samen de schouders te zetten onder een HRM-site die als doel heeft personeel uit te kunnen wisselen, een forum te bieden voor HRM-vraagstukken, en informatie te verstrekken over wonen en werken op de Veluwe.

Als commissielid van dit initiatief was ik betrokken bij het opzetten van de website
www.veluwewerkt.nl. Nu deze site een feit is, richten we ons op het uitbreiden van de groep aangesloten bedrijven met de sectoren horeca en zorg. En op het organiseren van bijeenkomsten over HRM gerelateerde onderwerpen. Nog genoeg te doen dus!

En wat is het leuk om dit samen met een groep enthousiaste, ondernemende mensen te doen! Het idee van de een roept weer een idee bij de ander op en zo komen we tot een steeds beter product. Als 1+1=3, dan geldt 1+1+1 = 5!

zondag 25 oktober 2009

Personal branding

September is de maand dat alle activiteiten weer van start gaan. Zo ook de congressen, workshops, seminars en netwerkbijeenkomsten. Afgelopen maand was ik o.a. bij een bijeenkomst van de Sectie Zelfstandigen van NVP, waarvan de inhoud wellicht nuttig is voor de lezers van dit blog. De bijeenkomst werd verzorgd door Cees Harmsen.

Motto van deze bijeenkomst: “gewoon je werk doen” is in de huidige beleveniseconomie niet meer voldoende om een baan of klanten te verwerven en/of te behouden, een onderscheidend profiel speelt een steeds grotere rol. Zo’n profiel noemen we in jargon een “personal brand”. Het gaat daarbij om het bewust communiceren van wat je doet, wie je bent, waar je voor staat en welke waarde jij toevoegt aan een team of organisatie.

Wij Nederlanders vinden het lastig om ons onderscheidend te profileren. We doen liever “gewoon”. Dat geldt ook voor mij. En toch ging ik naar deze bijeenkomst omdat ik het belang van personal branding wel zie. Ik ben ervan overtuigd dat als je jezelf niet “brand”, een ander het wel voor je doet, en dan misschien niet op de manier zoals jij dat wilt…….

Wat heb ik van de workshop opgestoken? Een personal brand gaat ten eerste over beloftes. Welke belofte doe jij aan je leidinggevende, collega of klant? Voor mij zijn dat bijvoorbeeld: afspraak is afspraak, structuur aanbrengen, vakkennis vertalen naar de praktijk, mensen stimuleren om tot resultaten te komen, de zaak in beweging zetten.

Een tweede item met betrekking tot personal branding is beleving; wat zeggen mensen over jou op verjaardagsfeestjes? Ik heb dat nagevraagd en termen die veelvuldig naar voren kwamen waren: enthousiast, integer, open/toegankelijk, onafhankelijk, betrokken, zakelijkheid kunnen combineren met mensgerichtheid.

Een derde aspect van de personal brand gaat over wat jou bijzonder maakt. In mijn geval:
Reislustig (derde wereld landen), waardoor groot relativeringsvermogen.
Groot netwerk op diverse terreinen, breng mensen graag met elkaar in contact.
Runt ook fotografiebedrijf Stapfoto.

Ik kan iedereen aanraden deze exercitie eens te doen; het was voor mij zeer stimulerend zoveel positieve feedback te krijgen van degenen die ik om een reactie vroeg. Daarbij geeft zo’n inventarisatie van indrukken en beelden die anderen van je hebben richting aan je ambities. Het laat je focussen en optimaal gebruik maken van je unieke talenten.